Uncategorized

Φεύγει και πάει κι ακόμα πάει…

Σου χρωστώ αυτό το γράμμα, το μετά χρονολογικά, το μετά στον σύντομο βίο μας, το μετά στην μικρή ζωή που με την βιασύνη ρούφηξες ως το μεδούλι. Σου χρωστώ ένα τηλεφώνημα, μια βόλτα, ένα cd κι ένα βιβλίο. Ίσως κι ένα ταξίδι, σαν και αυτό που χρόνια έλεγες και έλεγα θα κάναμε, τα αεροπλάνα και… Continue reading Φεύγει και πάει κι ακόμα πάει…

Uncategorized

Η δική μου Φουρνή…

Πόσες ώρες ή μάλλον πόσες μέρες αφήγησης θα μπορούσε να χρειαστεί κανείς, για να πει μόνο δυο λόγια για την ιστορία της Φουρνής, του χωριού του πατέρα μου. Κάθε κομμάτι του τόπου και μια ιστορία. Κάθε άνθρωπος και μια ιστορία. Σας είχα υποσχεθεί από την προηγούμενη ανάρτηση ότι θα έγραφα κάτι για το χωριό αυτό που όσο… Continue reading Η δική μου Φουρνή…

Uncategorized

Παρά θῖν’ ἁλὸς…

Διανύω την εποχή της άνοιξης όπως κι εσύ και ο ειρμός της σκέψης μου χάνεται πολλές φορές στην πορεία μιας διαδρομής, χαζεύω τα λουλούδια, τον ολάνθιστο τόπο που άφησε ο Απρίλης και ολοκληρώνει ο Μάης, χάνεται το βλέμμα κοιτάζοντας το απέραντο γαλάζιο. Δεν είχα που λες καταλήξει ακόμα στο τι να γράψω… δεν είπαμε τα… Continue reading Παρά θῖν’ ἁλὸς…

Uncategorized

Σεκέρ παρέ μάνα μου!

Γλυκό σερμπέτι αλλά πιο ελαφρύ από τα άλλα σερμπέτια της χαράς και του καημού που τα τρως και χαίρεσαι ή τα τρως και κλαις! Με τι άλλο πάει κάτω η πίκρα, η κούραση, ο προβληματισμός; Το θέλει το γλυκό του η ζωή ρε παιδιά! Και γλυκό θέλει και παρέα και τις στιγμές μοναξιάς χρειάζεται για… Continue reading Σεκέρ παρέ μάνα μου!

Uncategorized

Να διασκορπισθούν οι εχθροί…

Χάθηκα. Πέρασαν αρκετές μέρες που δεν σας συνάντησα διαδικτυακά και δεν έχω μια σπουδαία δικαιολογία γι αυτό. Ήθελα να σωπάσω λίγο, να ηρεμίσω τον χείμαρρο των λέξεων που έρχονται πολλές φορές ακάλεστα, απροειδοποίητα. Χάθηκα γιατί προσπαθούσα να θυμηθώ τις μυρωδιές των ημερών των παιδικών μου χρόνων και να νιώσω ξανά την χαρά της αναμονής και… Continue reading Να διασκορπισθούν οι εχθροί…

Uncategorized

Μαθηματική εξίσωση η ζωή…

Που και που ρίχνω κλεφτές ματιές στο παρελθόν, δεν ξέρω γιατί! Υποψιάζομαι πως δεν είναι κακό να μας ακολουθούν οι μνήμες που μας έφτασαν ως το τώρα, που γέμισαν τις αποθήκες μας με γνώσεις και συναισθήματα και αλήθειες, που συντρόφευσαν τα χρόνια μας με ανθρώπους και εμπειρίες. Απλά γυρνώ, παίρνω ανάσες και επιστρέφω στο εδώ… Continue reading Μαθηματική εξίσωση η ζωή…

Uncategorized

Μνήμη, μνημόνιο, μνημόσυνο, μνημείο…

Να θυμόμουν ήθελα, όσα εγώ θα επέλεγα να θυμάμαι, ευχάριστα, λαμπρά, συγκλονιστικά. Μόνο εξαιρετικά χαρούμενες στιγμές. Να ξεχάσω λέξεις που πρώτη φορά άκουσα και δεν μου άρεσαν, να ξεχάσω τους τριακόσιους να μαλώνουν στα έδρανα αναμασώντας τα ίδια και τα ίδια. Να εξαφανιστούν ξαφνικά οι σκηνές φρίκης και οι συνάνθρωποι που έπιασαν πάτο σε μια… Continue reading Μνήμη, μνημόνιο, μνημόσυνο, μνημείο…