Uncategorized

Φουρκέτα ο δρόμος…

Μου είπαν πως είναι τέχνη να ζει ο ένας για τον άλλο. Πέρα από θεσμούς και μέτρα νομικά και ανθρώπων έργα, το να ζεις με κάποιον είναι ιερό και μοναδικό, είναι δρόμος προς την τελειότητα. Όταν μπορείς να συνυπάρχεις με άλλον άνθρωπο δίνεις απάντηση στη μοναξιά και στον εγωκεντρισμό, είναι η λύση στην ανευθυνότητα και… Continue reading Φουρκέτα ο δρόμος…

Uncategorized

Ευτυχία…

Μάθε να επιθυμείς και να θες, μού είπαν, αν προσδοκάς να ξελασπώσεις για τα επόμενα χρονάκια. Δηλαδή αν το κάνω, αυτή η επιθυμία από μόνη της, όσο θολή κι αν είναι, θα με βοηθήσει να πλησιάσω και την ευτυχία; Την ίδια;… Αν θες να ζήσεις μια ευτυχισμένη ζωή, εξάρτησέ την από ένα στόχο, όχι από… Continue reading Ευτυχία…

Uncategorized

Ποιά πρόοδος;

Με αφορμή τις παγκόσμιες ημέρες που πέρασαν και έρχονται, τις δημοσιεύσεις για κακοποίηση ζώων, ανθρώπων, γυναικών, μικρών παιδιών που δουλεύουν σκλάβοι για λογαριασμό μεγάλων εταιρειών, βίντεο και τραγικές εικόνες από την ζωή προσφύγων και την παγκόσμια ανακατανομή πληθυσμού, είτε λόγω πολέμων, οικονομικών προβλημάτων ή περιβαλλοντικών καταστροφών, αναρωτιέμαι σοβαρά, τι έχει κάνει ο άνθρωπος ως τώρα;… Continue reading Ποιά πρόοδος;

Uncategorized

Τι να σου λέω…

Σα να μην είμαι εγώ. Όλα γύρω ξένα και θολά κι όσα μου λες δεν τα καταλαβαίνω. Σχεδόν άγνωστα. Δεν ακούω, βουίζουν τ’ αυτιά μου. Ο χρόνος χάνεται και η αξία χάνεται και ο λογισμός κακός. Κινήσεις μηχανικές χωρίς λόγο, προορισμός πουθενά. Αγωνιώ κι επιστρέφω στο νερό, κρύβομαι ξανά, πνίγομαι. Ξαναβγαίνω, δεν είναι εκεί για μένα.… Continue reading Τι να σου λέω…

Uncategorized

Αγγελάκι…

Τρία χρόνια μετά, βρίσκομαι να περιμένω στον χώρο αναμονής μαιευτικής κλινικής, με αφορμή εξετάσεις της αγαπημένης μου μικρής ξαδέρφης, η οποία σε λίγες μέρες θα φέρει στον κόσμο έναν άνθρωπο. Πόσο υπέροχο αλήθεια, πόσο μοναδικό να βλέπεις κοιλιές γεμάτες ανθρώπους, σώματα γεμάτα μικρούς ανθρώπους! Απίστευτο! Δεν θα καταλάβω ποτέ πως συντελείται αυτό το θαύμα στη… Continue reading Αγγελάκι…

Uncategorized

Να ανθίσει ο κόσμος…

Οι μέρες που πέρασαν ήταν λίγο δύσκολες, λίγο πιεσμένες, λίγο στενάχωρες. Αλλά η ζωή είναι ακόμα ζωή για όσους θέλουν. Και μερικά εικοσιτετράωρα τώρα, μετρώ σκουντήματα του ήλιου, σπρωξιές στη θάλασσα, πήγαινε να δεις μου ψιθυρίζει στην αρχή, άνοιξε τα μάτια σου, μύρισε ζωή, πάρε ανάσες. Στο τέλος μού βάζει τις φωνές. Κι εγώ πάω,… Continue reading Να ανθίσει ο κόσμος…

Uncategorized

Κοντά εκατό…

Γέννηση και θάνατος τα μόνα δεδομένα της ύπαρξης και το ενδιάμεσο διάστημα ζωή λέω πως είναι, με τα καλά και τα άσχημα. Όλοι κάποια στιγμή πρέπει να διαχειριστούμε θανάτους δικών μας, αγαπημένων, φίλων, συνανθρώπων, κατοικιδίων. Κι αυτή είναι μια δύσκολη κατάσταση, μια διαδικασία βασανιστική που τόσα βάζει στο μυαλό μας κι άλλα τόσα παίρνει. Μια… Continue reading Κοντά εκατό…