Uncategorized

To be Greek again!

Κοίτα να δεις τι γίνεται… ξεκίνησε με μιαν ανάρτηση στο facebook και συνεχίζει σε μηνύματα προσωπικά στο messenger… δεν θα μου ξαναμιλήσουν λένε κάποιοι που νομίζουν ότι τους «έδειξα» με το σχόλιό μου και τσατίστηκαν, θύμωσαν πολύ. Γιατί έγραψα ένα μικρό σχόλιο : «Πραγματικά έχω αρχίσει πολύ σοβαρά να αναρωτιέμαι, γιατί γράφετε οι περισσότεροι στα… Continue reading To be Greek again!

Uncategorized

Διακοπές;

Μα τι γρήγορα περνά ο καιρός! Ήταν 2, πήγε 11 Ιούνη και σε δέκα μέρες που λέει ο λόγος βγαίνει ο μήνας! Νέα άσχημα ακούμε καθημερινά, νέα ευχάριστα ως εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον κανόνα, όλα κάθε μέρα για όλους και πάντα μαζί χαρά και φόβος, λύπη και θάρρος, τρόποι να βγούμε από τα αδιέξοδα, τρόποι… Continue reading Διακοπές;

Uncategorized

Δεν έγραψα καλά…

Με την αγωνία να προλάβω να ολοκληρώσω κάποια εργασία που με βασανίζει τους τελευταίους δυο μήνες, χωρίς πλάνο βασικό και λοιπές λεπτομέρειες, έπεσα σε μια συνέντευξη της αγαπημένης μου Φωτεινής Τσαλίκογλου και μου έκανε κλικ μια φράση της: «δημιουργία είναι η ανάκτηση μιας χαμένης γλώσσας»… Έμεινα ώρες να ψάχνω να εξηγήσω γιατί μού δημιούργησε τόση… Continue reading Δεν έγραψα καλά…

Uncategorized

Ρόδα η ζωή…

Δεν τους είχα δει ξανά σε δράση. Δεν ήξερα καν που είναι το κλειστό γήπεδο που έπαιζαν, δεν μπορούσα να προσανατολιστώ, ούτε να φανταστώ αυτό που θα έβλεπα τελικά. Ήξερα γι αυτά τα αγόρια, γι αυτούς τους δυνατούς άντρες που σε πείσμα των καταστάσεων βρήκαν, φαντάζομαι, εκτόνωση και στόχο και ισορροπία και δύναμη και άλλα… Continue reading Ρόδα η ζωή…

Uncategorized

Φεύγει και πάει κι ακόμα πάει…

Σου χρωστώ αυτό το γράμμα, το μετά χρονολογικά, το μετά στον σύντομο βίο μας, το μετά στην μικρή ζωή που με την βιασύνη ρούφηξες ως το μεδούλι. Σου χρωστώ ένα τηλεφώνημα, μια βόλτα, ένα cd κι ένα βιβλίο. Ίσως κι ένα ταξίδι, σαν και αυτό που χρόνια έλεγες και έλεγα θα κάναμε, τα αεροπλάνα και… Continue reading Φεύγει και πάει κι ακόμα πάει…

Uncategorized

Η δική μου Φουρνή…

Πόσες ώρες ή μάλλον πόσες μέρες αφήγησης θα μπορούσε να χρειαστεί κανείς, για να πει μόνο δυο λόγια για την ιστορία της Φουρνής, του χωριού του πατέρα μου. Κάθε κομμάτι του τόπου και μια ιστορία. Κάθε άνθρωπος και μια ιστορία. Σας είχα υποσχεθεί από την προηγούμενη ανάρτηση ότι θα έγραφα κάτι για το χωριό αυτό που όσο… Continue reading Η δική μου Φουρνή…

Uncategorized

Παρά θῖν’ ἁλὸς…

Διανύω την εποχή της άνοιξης όπως κι εσύ και ο ειρμός της σκέψης μου χάνεται πολλές φορές στην πορεία μιας διαδρομής, χαζεύω τα λουλούδια, τον ολάνθιστο τόπο που άφησε ο Απρίλης και ολοκληρώνει ο Μάης, χάνεται το βλέμμα κοιτάζοντας το απέραντο γαλάζιο. Δεν είχα που λες καταλήξει ακόμα στο τι να γράψω… δεν είπαμε τα… Continue reading Παρά θῖν’ ἁλὸς…